Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Γιατί Eλληνική τέχνη...

Επίλεκτα έργα Ελληνικής Τέχνης 19ου & 20ου αιώνα ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ / AUCTION: Ξενοδοχείο ELECTRA PALACE Θεσσαλονίκη Πέμπτη 7 Δεκεμβρίου 2017 (December 7th )
ΕΝΑΡΞΗ 19:30 (7.30 μ.μ.)
Ο Ελληνολάτρης διανοητής Περικλής Γιαννόπουλος εκφράζοντας το αίτημα της εποχής, στο έργο του Ελληνική Γραμμή (1903), προτρέπει τους ζωγράφους «να ανακαλύψουν το ιδεόγραμμα του Eλληνικού φωτός» και «τα θεμελιώδη χαρακτη- ριστικά της Έλληνικής Γραμμής και του Έλληνικού Χρώματος, όπως αυτά απορρέουν φυσικά από την Έλληνική Γη και το Έλληνικό Φως». Το «χρωματικό ιδεόγραμμα του Eλληνικού φωτός» διαποτίζει, διαχέεται και αναδύεται από τα έργα τέχνης των καλλιτεχνών μας, προσδίδοντας μια άλλη μορφή συνείδησης της ύπαρξής μας, αυτής ως ιστορικά υποκείμενα. Ποια είναι η αιτία που η Έλληνική Τέχνη αλλά και γενικότερα η τέχνη της Μεσογείου ξεχωρίζει; Μα Το Φως!! Και ποιος μπορεί να συλλάβει καλύτερα αυτό το Φως; Ο καλλιτέχνης που γεννήθηκε μέσα του, που σμιλεύτηκε σ αυτό. Η χρωματική απόδοση του ελληνικού φωτός πρωταγωνιστεί στην αναζήτηση της ελληνικής ταυτότητας στην τέχνη. Το φως και ο ρυθμός, σε μια εσωτερική συνένωση όλων των περιόδων της ελληνικής ιστορίας και της ελληνικής φύσης διευ- ρύνει το υπαρξιακό αυτό πεδίο. Εμφυσά ψυχή στην ύλη και το πνεύμα παρουσιάζεται στις αισθήσεις ως κάτι τι υλικό και αυτό είναι η δύναμη της τέχνης, μια λυτρωτική δίοδος από το σκοτάδι προς το διάφανο. 
Στηρίζοντας την Ελληνική Τέχνη, αγοράζοντας ελληνικό τοπίο ή ελληνικό θέμα, αγοράζουμε το Φως. Το μεταφέρουμε μέσα στο σπίτι μας, στην ψυχή μας, στη ζωή μας. Αυτό το Φως είναι η ψυχή της αισιοδοξίας και ελπίδας! Όταν στέκεται κανείς μπροστά στο έργο τέχνης για να το κατανοήσει ή να το κρίνει, στέκεται ασυνείδητα μπροστά στον εαυτό του. Μέσα από προβολές, ταυτίσεις, αναγνώσεις, ολισθήματα, προβολές βλέπει μόνο αυτό που ο ίδιος γνώρισε στον εαυτό του. Η όψη αυτή της θεώρησης του έργου αποτελεί μια ασυνείδητη, ανεπίγνωστη αυτοθεώρηση. Τα έργα τέχνης, με μία διάθεση για ενδοσκόπηση μετατρέπονται σε καθρέπτες αυτοθέασης. Μας απομακρύνουν από την προσωπική μας δική μας «Βαβέλ», τη σύγχυση, την ασυνεννοησία, τον μετεωρισμό και τη ξενότητα. Μέσα από την καλ- λιέργεια της οπτικής μας ευαισθησίας επανεφευρίσκουμε τη γλώσσα μας, την επικοινωνία. Μέσω της τέχνης με τη μεταφορά,την αποσιώπηση,τον υπαινιγμό,τον ελλειπτικό λόγο,τη συμβολική λειτουργία, ανα- ζητούμε το μίτο που αφήσαμε πίσω μας και πιάνοντας την άκρη του,τιμούμε όλους εκείνους που ανίχνευσαν τις εκκινήσεις, τα καταγωγικά συστατικά, τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά αγγίζοντας οπτικά το συλλογικό ασυνείδητο, ανάγοντας την προ- σωπική τους ιστορία, σε ανθρώπινη εμπειρία. Αυτούς που συγκρότησαν ένα καταφύγιο όπου η σύμμειξη των ψυχών μπο- ρεί και να συμβεί έναντι του τυραννικού άγχους της σημερινής αλλά και της εκάστοτε κρίσης και τη διάσπασης της εσωτερικής μας ενότητας

 Θάνος Ευαγγελινός Δεκέμβριος 2017